W tej księdze zarówno mężczyzna, tak i kobieta jest traktowana w sposób równy. Jednakże w związku ze swoimi cechami charakteru mężczyzna ma za zadanie chronić i opiekować się swoją wybranką serca. Jeśli mężczyzna jest zamożny to powinien się ożenić, ponieważ będzie on w stanie utrzymać swoja rodzinę. Islam pozwala również na to, aby mężczyzna posiadał wiele żon, no i  każdą musi traktować w identyczny sposób. Kobieta musi żyć w związku monogamicznym. Wiele mówi się o dobrym traktowaniu kobiet w islamie i że ta religia nie jest zła. W praktyce wygląda to zupełnie inaczej. Jest bardzo dużo świadectw dziewczyn, które przeżyły to piekło i obecnie zdały relacje ze swojego wstrząsającego życia.

W krajach biedniejszych, jak chociażby Somalia praktykuje się obrzęd obrzezania kobiet. Już małoletnia dziewczynka jest prowadzona przez swoją matkę na pustynię, gdzie wycina jej się wszystkie zewnętrzne narządy intymne, potem pozostawia się ją na długi czas na pustyni, aby rany się zagoiły. Ten zabieg wykonuje się już pięcioletnim dziewczynkom. W plemionach afrykańskich na porządku dziennym są także gwałty.

Kobieta nie ma prawa wyboru partnera, za którego chciałaby wyjść za mąż. To rodzina decyduje o tym, z kim będzie musiała spędzić resztę życia. Całe uroczystości weselne odbywają się przez kilka dni. Pierwszego wieczoru- wieczoru henny(jedną z dłoni panny młodej maluje się henną). W tym czasie panna młoda pozostaje w domu rodzinnym wraz z innymi kobietami. Następnego dnia wieczorem rodzina panny młodej udaje się do mieszkania pana młodego. To ta, odbywa się ceremonia zaślubin. Mówi się niezbyt oficjalnie o tym, że w trakcie trwania nocy poślubnej matka Pana młodego sprawdza pościel. Jeśli pojawiła się na niej krew oznacza to, że małżonka nie miała stosunków z innymi partnerami wcześniej. W niektórych plemionach afrykańskich kobietom zaszywa się pochwę, po to by zachowała ona czystość aż do ślubu. Jest to niezwykle niehumanitarne i kaleczy kobiety.

Czystość przedmałżeńska jest w świecie islamu ważna do tego stopnia, że złamanie tej zasady powoduje „zbrodnie honorowe”. Kiedy kobieta dokona aktu seksualnego musi zostać ukarana. Najczęściej taka karą jest śmierć poprzez podpalenie. Ktoś z rodziny zostaje wyznaczony na oprawcę polewa kobietę benzyną i podpala.

Kobiety w islamie muszą uznawać wyższość swojego partnera. To on jest głową rodziny, gdyż zarabia pieniądze. Kobieta ma za zadanie słuchać się go, zajmować pracami domowymi, czyli sprzątać, gotować, prać i rodzić dzieci. Musi także spełniać zachcianki seksualne swojego męża. Często kobiety są kontrolowane także poprzez swoje teściowe, które je biją i poniżają.

Kobieta w obecności obcych powinna zachowywać się niezwykle skromnie. Przede wszystkim wyrazem tej zasady jest jej ubiór poprzez długie suknie, a także chusty zasłaniające twarz. Nie wolno pod żadnym pozorem eksponować nóg, gdyż jest to miejsce na ciele kobiety zakazane do pokazywania publicznie.

Rola i los kobiety w świecie islamu jest niezwykle ciężki. Tylko nielicznym paniom udaje się stamtąd uciec. Inne znowu uważają poniżanie ich za coś normalnego, brak im silnej woli, a czasami szczęścia, aby wrócić do normalnego życia, gdzie kobieta i mężczyzna są traktowani jednakowo.

Jak można scharakteryzować więc enoturystyę? Jest to człowiek, który interesuje się winem, no i posiada na ten temat wiedzę.  Jest oczytany, przebył kursy, bądź też podróżuje, a także kupuje i degustuje wina. W Europie mamy naprawdę duże możliwości pod względem przyrodniczym do rozwijania się turystyki winiarskiej. Według statystyk uczestnicy tacy pochodzą z Niemiec, Austrii, czy Wielkiej Brytanii.

Cechy enoturysty:

-          człowiek w wieku ponda 25 lat, czyli dominuje tu przedział 35-45. Jednak ta średnia obniża się z roku na rok, ponieważ ludzie młodzi zaczynają się interesować turystyką winiarską

-          Najczęściej są to mężczyźni, bądź pary. Zdarzają się kobiety, jednak należy to do rzadkości

-          Są to osoby dysponujące odpowiednim kapitałem, zamożni

-          Posiadają wyższe wykształcenie zwykle pracujący na stanowiskach, które wymagają wysokich kwalifikacji

Portugalczycy często świętują. Jest tutaj masa lokalnych świąt, jak i imprez. Związane są przede wszystkim z dniem patrona danego miasta, dzielnicy, a nawet wioski. Polecamy wybrać się na takie święto, ponieważ jest to możliwość zobaczenia na własne oczy, jak bawią się Portugalczycy. Wieczorem, kiedy obszary te ozdobione są lampami- widok jest wręcz oszałamiający. Uzupełnieniem tego są tańce i orkiestra. Dla wszystkich osób kochających zakupy- nie wyjeżdżajcie, póki nie wybierzecie się na lokalny bazarek. Takie stragany są rozkładane w każdym mieście, a nazywają się Mercado. Kupimy tam świeże owoce, warzywa, przyprawy, czy pamiątki.

Jeśli już piszemy o Tanzanii to nie możemy zapomnieć o słynnej wyspie Zanzibar. Na wyspie przez swoje położenie i przeszłe czasy jest miksem czterech kultur, a mianowicie europejskiej, afrykańskiej, arabskiej, jak i indyjskiej. Wraz z mieszanką kultur łączy się również mix religijny. Na wyspie Zanzibar mieszkają głównie muzułmanie, bo jest to jakieś 99% wszystkich mieszkańców. Co ciekawe na stałym lądzie 50% osób deklaruje się jako chrześcijanie. W przeszłości Zanzibar miał niezbyt przychylne miano największego portu przeładunkowego niewolników na całym wschodnim wybrzeżu Czarnego Lądu. Jednak nie można opierać się na stereotypach i łączyć wydarzeń z przeszłości z tym, jacy mieszkańcy są dziś. A są to osoby nastawione bardzo pokojowo i przyjaźnie. Pamiętajmy o ostrożnym robieniu zdjęć tubylcom. Zanim zrobimy fotkę, zagadajmy do nich i spytajmy o zgodę, a z pewnością nie będzie z tym problemu.

Statystyki opisują Tanzanię jako jeden z biedniejszych krajów w Afryce. Ciekawostką jest też fakt, że Tanzanię przez lata izolował prochiński rząd. Dopiero od pewnego okresy otworzyła się na turystów, a nie jest tak komercyjna, jak chociażby Kenia. Spotkamy oczywiście Masajów, którzy nawet nie mieli do czynienia z białymi.

Muzeum Etnograficzne

W tym Muzeum warto obejrzeć przede wszystkim modele budownictwa ludowego, a także to jak wyglądały starodawne izby mieszkalne, niesamowite stroje ludowe, przedmioty użytku codziennego w tym meble. Mamy możliwość dowiedzieć się, w jaki sposób uprawiano rolę, czy zajmowano się hodowlą bydła, łowiectwem, no i pasterstwem. Do zobaczenia będą też instrumenty ludowe. Będziemy mogli zobaczyć oryginalne dary przywiezione z Afryki, Azji i Ameryki Południowej.

Kościół Św. Katarzyny

Po zwiedzeniu dawnego ratusza i Placu Wolnica należy skierować się do kościoła Św. Katarzyny, który mieści się na ulicy Skałecznej. Kościół ten został ufundowany dla zakonu Augustianów przez Kazimierza Wielkiego. Miało to miejsce w 1363 roku. Ten budynek został uznany za zabytek i to najwyższej klasy. Jest to również typowy przykład architektury gotyckiej. Do kościoła można wejść przez fantastyczną ozdobną kruchtę gotycką, która została dobudowana w XV wieku. Tuż nad portalem jawi się postać Madonny z początku wieku XVI. Na ścianach w kościele możemy podziwiać wspaniałe malowidła przedstawiające życie Św. Augusta, które pochodzą z XVII wieku. Ołtarz w kościele składa się z trzech kondygnacji, a powstał w okresie Baroku. Kaplica gotycka zwana Węgierską zamyka nawę południową. Jest niepowtarzalna, ponieważ jej sklepienie wspiera jeden filar. Kaplicy tej niestety nie odwiedzimy, ponieważ to obszar wydzielony wyłącznie dla sióstr Augustianek. Łączy się ona z krytym przejściem nad ulicą Skałeczną. Kiedy wyjdziemy z kościoła będziemy mogli zobaczyć mur obronny z XIV wieku, którego teraz otacza przyklasztorny ogród.